Murat Hanay: Geceden Firardır, Şeftali Baharında…

slide173And olsun!
Mühürlü bir yaradır, kabuğunun altında kanayan ve gizemli.
Kavruk tenim, sözlerim ağlak, gözlerim nemli,
Saçlarımdır yürüyen aşka, aşkınlığa uzanan dirgenler gibi.
Göğsümde tüneyen karanfil kokusu, orkidenin gizemi, gülün mavisi…

Ben yağmurum, ey sevgili.
Saçlarından, gürbüz bir selam gibi şakaklarına süzülen.
Alkışlar yüreğime taşır gök kubbenin kükreyişini.
Göğün heyecanıdır, göğsüme saplanan yıldırım misali.

Dökülen kan değil semadan, bizimkisi savaş bile değil sevgilim.
Bir kaçış, bir çıkmaz, kayboluş, titreyiş veyahut acı bir inleyiş…
Hücum sesi, varoluş, bir varış, Mevla’dan isteyiş bizimkisi.

Ben ışığım, sevgilim.
Ahengini derin, yeşil gözlerinden kopardığım.
Gönlünün taşralarında yoğurulur kaderim.
Ey dünyama cennet kokuları salan güneş,
Acizim, muhtacım, noksanım ve yorgunum sevgilim.
Öyle ki yorgunluğum yaman ağrılar berkitir benim.
Tenimde patlayan varlığın, nice gelişken dehlizler eskitir.

Ben rüzgarım, sevgilim.
Geceleyin, suskun suları demleyen.
Bulutlar taşır, çağıldarım en gizil kıvrımlarına.
Olanca vaveyla da çengeller takınıp onulmaz yamaçlarıma,
Alıp gittiğimsin, yaman bir sevda uğruna.
Ah sevgilim!
İşte böyle bir sevda uğruna…

Ben geceyim, sevgilim.
Ve gecenin karanlığıdır gömleğimi zorlayan.
Keşfedilmeyi bekleyen kozmik evrenler.
Ben ki katrandan umut sağan, karardıkça yanaşır suretin, sokulur sınırlarıma ezelden,
Vay ben ki sesinden kasırgalar doğuran meneviş.
Devinip göverdiğimsin, varlığınla yitip gitmek dahi olsa bu sevdanın sonunda.

Ben toprağım sevgilim.
Yeniden çapalanan tenime değerse ellerin,
On verir, yüz verir, bin verir sevmeye meyyal yerlerim.
Velhasıl ben sevince sevgilim.
Ummanların esrarı içime boşalır.
Nihayet sen sevince sevgilim,
Adım, adının tam üstüne yazılır…

 

Murat Hanay

Tarih Gönderen murathanay 1 Yorum

Yorumlar - Murat Hanay: Geceden Firardır, Şeftali Baharında…

  1. Muhsin demişler

    Ben ateşim,sevgilim.
    Yakın iken yakan,uzak iken ışıyan.
    Kah savrulur harlanırım,derilmez
    Kah söner küllenirim,görülmez
    Umudunun en kör karanlığında,
    Yeniden alevlenirim,bilinmez.
    …ve bunların tümcesinde
    Tamu’nun kızıl’ı var üzerimde.
    İblis kıyam’etmiş,secde durmamış ya hani toprağa,
    Benim elim kolum bağlı,boynu vurulacak haldeyim senin huzurunda.

     

Yorum Yapın

Bu yazı 3.205 kez görüntülenmiştir
Copyright © 2011 – 2014. Powered by Murat Hanay. Tüm hakları saklıdır.
Bu sitede yer alan eserlerin telif hakları eser sahiplerinin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Bu site hiç bir şekilde kâr amacı gütmemekte olup, yer alan tüm içerikler yalnızca bilgilendirme amacıyla sunulmaktadır. Bir eserin veya yasal temsilcisinin istekte bulunması halinde, kendisine ait eserlerin siteden 24 saat içinde yayından kaldırılması garanti edilir.