Murat Hanay: Sınavımız Aşktır Bizim…

slide102Hiçbir sınav aşkın bizi sınıyor olmasından daha önemli değil. Nitekim hiçbir sınavın götüremediği yere götürür aşk insanı. Kalbe, yani kendimize. Başarısızlıkla sonuçlanan bir sınavda bir fırsat yitirilmiştir belki. Lakin sevgi noksanlığında topyekûn bir insan yitirilmiştir. İnsan kendini, kalbini yitirmiştir. Velhasıl en başından tüm fırsatlar yitirilmiştir. Ne mutlu zorlu aşk yolunda azimle mücadele edenlere. Sınavı kazanıp aşkı yüreğinden kazıyanlar değil, sınavı kaybetmiş olsa dahi yüreğinde aşkı taşıyanlar gelsin bize… çünkü en gerçek sınavımız aşktır bizim…

 

Murat Hanay / 09.07.2012

Tarih Gönderen murathanay 3 Yorum

3 Yorum - Murat Hanay: Sınavımız Aşktır Bizim…

  1. eşk

    BEN BENDEN OLGUN İNSAN İSTERİM

    Ben;
    Benden olgun insan isterim karşımda!
    Benden dürüst,
    En ufak dalgada,
    Arkasını dönmeyecek kadar olgun.
    Arkamı döndüğümde,
    Sırtımdan vurmayacak kadar güvenilir.
    Bir o kadar cesaretli olmalı.
    Yağmurdan ıslanıp,fırtınadan kaçmamalı.
    Ayağı taşa takılınca kayadan korkmamalı.
    İşine gelince sevip,
    Zoru görünce bırakmamalı!

    CAN YÜCEL

     
  2. AsmiN

    TEFEKKÜRE DAVET!…
    Bu gün daha iyi hissediyorum, üstümdeki fanilik gömleğini. Ve dönüp bakıyorum arkama: koca bir çer çöp yığını, söndürülmemiş yangınlar, doymak bilmez uçurumlar, kurumuş kalmış kalmış gül bahçeleri, tayfuna uğramış ekin alanları …
    Ey ömrüm! Bunlar mıydı bana armağanın?
    Hangi dağın kahrına yaslandım ki ruhum bunca paramparça?
    Hangi acıya daldırdım ki kovamı, şakaklarım bembeyaz?
    Hangi hazzın alevine tuttum ki, yüreğimi, kalp fanusum simsiyah?
    Hangi yasak meyveye kaç kez uzandım ki, ruh hamurum kaskatı? Dünya ah, yaslandıkça kaykılan sinsi güzel.
    Doyumsuz hevesler icad eden arsız tilki!
    Hep çığ düşmüş bakışlar mı bırakırsın bize ?
    Hep fanilik köpüren sular mı akar ırmaklarından?
    Hep acılara tanıklık mı edecek meydanların, sokakların?
    Dünya, ah sana yaslanan hangi varlık gözlerindeki ışıltıyı yitirmedi?
    Kalbi yerinden oynatan hangi güzellik dönüp bakılmayacak denli pörsümedi?
    Hangi evrensel aşkın tutkunları muratlarına ermeyi başardıktan sonra toprağın altına yürüyebildi?
    Dünyayı kahır ve kudret pençeleriyle titreten hangi hükümdar ölümsüzlük iksiri peşinde ömür tüketti de yeryüzünde ki sayılı nefes alış verişini uzatabildi?
    Hangi tutkunun gümrah ırmağı, zamanın kavurucu güneşi altında direndi de kurumadı.
    Dünya! Hep bildik akışınla kuşatarak kaderimizi bizi mukadder sınırların dar alanına hapseyledin!
    Hayatın hep gerçek yüzünü örterek bizi allı pullu oyuncaklarınla oyaladın, avladın?
    Biz yalnızca dünyaya dönük yaşadıkça, hiçbir zaman hayat bize öte yüzünü göstermeyecektir yazık ki!
    Yazık ki akıp giden zaman ırmağı, bağrımızdan bir ölümsüzlük ağacı yeşertmeyecek.
    Yazık ki hep çilesi çekilmemiş ümitlerle yaşayacağız.
    Yazık ki en güzel şiirleri, şarkıları söylemeyi hep yarınlara erteleyeceğiz.
    Yazık ki ömrümüzün kurak çölünden hiçbir zaman bir nil bereketi fışkırmayacak.
    Yazık ki hiç ulaşılmayacak bir yer altı madeninin hep hüznünü yaşayacağız.
    Yazık ki bizi gözeten, kollayan, koruyan, bizden hakkıyla memnun olmayacak.
    Ve bir sabah uyanacağız ki bütün aynalarda kış.
    Ve bir gün bakacağız ki feri sönmüş gözlerimizin.
    Ve bir gün damarlarımızdaki çılgın deveran , yerini ölgün bir titremeye bırakacak.
    Artık tabiat sofrasından üstümüze gülücükler saçılamayacak.
    Ve gizli bir el yavaşça söndürüverecek kandilini ömrümüzün.
    Öyleyse kalkıp dünyanın eğip büküşüne, sömürüp hırpalayışına baş kaldırmalı.
    Hayatın ürküten kısalığı içinde ötelere bir pencere açmalı.
    Nasıl olsa geçip gidecek bir ömrü, bir çekirdekten; her mevsim meyve veren ağaca çevirmeli.
    Yazgımızın bizim yürüyüşümüzle çiçeklenecek kesitini dolu dolu yaşamalı.
    Gölgemizin değdiği zaman kesiti bizden kokular, tatlar saçmalı hayata.
    Ardımızda minnetle anılacağımız nice çiçek bahçesi bırakmalı.
    Çünkü “Dünya, bir ağaç gölgesinde dinlendikten sonra kalkıp yolumuza devam edecek kadar geçici.”
    Hiçbir sızlanışa, aman dileyişe karşı kılını kıpırdatmayacak kadar umursamaz ve katı … Es selamın aleykum Murat arkadaşım uzun zamandır siteye uğrayamadım yine paylaşımların zihnimde şimşekler çaktırdı ve düşünce yolculugunda dimağım duvara tosladı hepsi bir birinden etkileyici teşekkürler…

     
  3. AsmiN

    etkileyici teşekkürler…

     

Yorum Yapın

Bu yazı 4.595 kez görüntülenmiştir
Copyright © 2011 – 2014. Powered by Murat Hanay. Tüm hakları saklıdır.
Bu sitede yer alan eserlerin telif hakları eser sahiplerinin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Bu site hiç bir şekilde kâr amacı gütmemekte olup, yer alan tüm içerikler yalnızca bilgilendirme amacıyla sunulmaktadır. Bir eserin veya yasal temsilcisinin istekte bulunması halinde, kendisine ait eserlerin siteden 24 saat içinde yayından kaldırılması garanti edilir.